ของที่คุณขาย ไม่ได้มีแค่สูตรเดียว
แผ่นพิซซ่ากับซอสมะเขือเทศเป็นสูตรที่คุณใช้ซ้ำ คิดต้นทุนครั้งเดียว แล้วให้ฮาวายเอี้ยนดึงไปใช้
ถ้าคุณคิดต้นทุนสินค้าสำเร็จเป็นรายการจ่ายตลาดยาวเหยียดรายการเดียว คุณจะได้ตัวเลขออกมาหนึ่งตัว ตัวเลขนั้นจะเก่าทันทีที่วัตถุดิบตัวไหนขยับ แล้วคุณจะเกลียดการนั่งแก้การ์ดเมนูสิบสองใบด้วยมือ
ของบนเมนูไม่ได้มีแค่สูตรเดียว มันคือสินค้าที่ประกอบขึ้นจากสูตรย่อยๆ ที่คุณทำอยู่แล้ว
แป้งโด ไซรัป กิ่งใบเขียว น้ำมันผสม น้ำเกรวี่ ฐานอาหารถาด พวกนี้คือสูตร ส่วนพิซซ่า ลาเต้เย็น ช่อดอกไม้เจ้าสาว เทียนลาเวนเดอร์ บิสกิตสัตว์เลี้ยง ถาดอาหารจัดเลี้ยง จานจากแผงลอย พวกนี้คือ สูตรแม่ คิดต้นทุน สูตรลูก ครั้งเดียว แล้วให้สูตรแม่ดึงไปใช้
นี่คือสูตรซ้อน ใช้หลักเดียวกันได้ทั้งในครัว คาเฟ่ โต๊ะจัดดอกไม้ ห้องทำขนมสัตว์เลี้ยง สตูดิโอทำเทียน วันเตรียมของจัดเลี้ยง และฟู้ดทรัก
“สูตรซ้อน” แปลว่าอะไร พูดง่ายๆ
คิดเป็นชิ้นส่วน ไม่ต้องเขียนเป็นนิยาย
- สต็อก คือของที่คุณซื้อ: แป้งหนึ่งกระสอบ นมหนึ่งลัง ยูคาลิปตัสหนึ่งกำ ซอยแว็กซ์หนึ่งถัง ไก่สับหนึ่งกล่อง น้ำปลาหนึ่งขวด
- สูตรลูก คือของที่ผสมเตรียมไว้ก่อนแล้วใช้ซ้ำ: แผ่นพิซซ่า ไซรัปน้ำตาลทรายแดง กำใบเขียว น้ำมันผสมหลัก แป้งขนมสัตว์เลี้ยง น้ำเกรวี่ สลัดกะหล่ำ
- สูตรแม่ คือของที่ลูกค้าจ่ายเงินซื้อ: พิซซ่าฮาวายเอี้ยน ลาเต้เย็น ช่อดอกไม้เจ้าสาว เทียนลาเวนเดอร์ บิสกิตไก่ ถาดสำหรับ 20 ที่ จานจากฟู้ดทรัก
คุณไม่ต้องพิมพ์แป้งซ้ำในพิซซ่าทุกถาด แค่พิมพ์ “แผ่นพิซซ่า 1” ไม่ต้องพิมพ์เมล็ดกาแฟซ้ำในลาเต้ทุกแก้ว แค่พิมพ์ “เอสเปรสโซ 1 ช็อต” หรือ “น้ำกาแฟสกัดเย็นเข้มข้น” ไม่ต้องไล่ใส่ดอกไม้ทุกก้านในทุกช่อ แค่พิมพ์ “กำใบเขียว + ดอกหลัก + กระดาษห่อ”
จำนวน คือสูตรลูกกี่รอบหรือกี่ส่วนที่ใส่ลงในสูตรแม่ สูตรลูกขยับเมื่อไร สูตรแม่ก็ขยับตาม ฉลากและรายการเบิกของก็ตามโครงสร้างนี้ไปด้วย
เริ่มจากของสองอย่างที่คุณทำเตรียมไว้ก่อน แล้วการ์ดเมนูทุกใบจะสั้นลง
เปลี่ยนสินค้าที่คุณขายยังไง
สินค้าไม่ใช่ “รายการของที่ซื้อมา” มันคือของที่ขายได้ ซึ่งมีชิ้นส่วนอยู่ข้างใต้
ถ้าไม่ซ้อนสูตร
สินค้าทุกตัวมีรายการจ่ายตลาดส่วนตัวของมันเอง เครื่องดื่มสิบสองตัวต่างมี “เมล็ดกาแฟ + น้ำ + เวลา” ช่อดอกไม้หกช่อต่างมีใบรัสคัสชุดเดียวกัน เทียนสี่กลิ่นต่างพิมพ์แว็กซ์กับไส้เทียนซ้ำ พอราคาซอยแว็กซ์เปลี่ยน ต้องแก้สี่ที่ คุณจะลืมไปหนึ่งที่ และที่ที่ลืมนั้นจะขาดทุนเงียบๆ
ถ้าซ้อนสูตร
คุณมีชิ้นส่วนที่ใช้ร่วมกันไม่กี่อย่าง สินค้าบนเมนูแค่เพิ่มของที่เป็นส่วนเกิน
- ร้านกาแฟ: สูตรลูก = ไซรัป น้ำกาแฟสกัดเย็นเข้มข้น หรือเอสเปรสโซช็อต สูตรแม่ = ลาเต้เย็น โซดามะนาวขุ่น มอคค่า เครื่องดื่มใหม่ = น้ำกาแฟเข้มข้นตัวเดิม + นมหรือท็อปปิ้งคนละแบบ ไม่ต้องเขียนนิยายเรื่องใหม่
- ร้านดอกไม้: สูตรลูก = กำใบเขียว หรือฐานดอกไม้ติดอกที่ดัดลวดแล้ว สูตรแม่ = ช่อดอกไม้เจ้าสาว แจกันตั้งโต๊ะ พวงหรีด หน้าฤดูทำยูคาลิปตัสแพงขึ้น ก็ควรขยับเฉพาะสินค้าที่ใช้กำนั้น
- ขนมสัตว์เลี้ยง: สูตรลูก = แป้งพื้นฐาน หรือไก่สับผสม สูตรแม่ = บิสกิตไก่ ขนมรูปกระดูกถั่วลิสง ถุงขนมฝึกสุนัข ผสมในครัวครั้งเดียว ได้สินค้าสามตัวบนสติกเกอร์
- เทียน / สบู่: สูตรลูก = แว็กซ์หลักที่หลอมเท หรือน้ำมันผสมหลัก + โซดาไฟ สูตรแม่ = เทียนลาเวนเดอร์ในโถ สบู่ตะไคร้ แบบไม่มีกลิ่น ส่วนที่หายไปตอนบ่มและไส้เทียนอยู่ที่สูตรลูก ปริมาณน้ำหอมอยู่ที่สูตรแม่
- จัดเลี้ยง: สูตรลูก = น้ำเกรวี่ สลัดกะหล่ำ เมนูถาด ชิลลี่ สูตรแม่ = ชุดเมนูสำหรับ 20 ที่ กล่องส่งถึงงาน บอร์ดอาหารว่าง ลูกค้าซื้องานเลี้ยง คุณคิดต้นทุนจากหม้อที่ทำเสร็จแล้ว
- ฟู้ดทรัก: สูตรลูก = ผักดอง ซอส สลัดกะหล่ำ เนื้อตุ๋น สูตรแม่ = จานที่ยื่นออกทางหน้าต่าง วันเสาร์ไม่ใช่สูตรใหม่ มันคือสูตรลูกชุดเดิม × จำนวนที่ขายได้จริง
- ครัว / ร้านของว่าง: สูตรลูก = แป้งโด กานาช ซอสมะเขือเทศ สูตรแม่ = ชิ้นแบ่งขาย พิซซ่า ชุดในกล่อง
สินค้าดูเป็นระเบียบขึ้นสามทาง:
- การ์ดสั้นลง พนักงานทำตามได้ คุณคิดต้นทุนได้
- ของที่เตรียมไว้กลายเป็นสต็อกจริง ไซรัปหนึ่งลิตรในตู้เย็นไม่ใช่ “ของหวานๆ” มันคือสูตรลูกที่มีต้นทุน
- เปลี่ยนเมนูได้โดยไม่ต้องรื้อโต๊ะทำงาน น้ำกาแฟเข้มข้นตัวเดียว สี่เครื่องดื่ม น้ำมันผสมตัวเดียว สามกลิ่น น้ำเกรวี่หม้อเดียว สองถาด
เปลี่ยนราคายังไง
ราคาไม่ใช่ “แผงข้างๆ ขายเท่าไร” ราคาคือ ต้นทุนจริง ÷ (1 − มาร์จิน)
กำไรดี KamraiDee ใช้มาร์จิน ไม่ใช่ราคาเหนือต้นทุน มาร์จินคือส่วนที่คุณเก็บไว้: กำไร ÷ ราคาขาย ราคาเหนือต้นทุนคือต้นทุนบวกเปอร์เซ็นต์ และเปอร์เซ็นต์นั้นไม่ใช่ส่วนที่คุณเก็บไว้ อ่านสองนาที: มาร์จิน ไม่ใช่ราคาเหนือต้นทุน แล้วลองใส่ต้นทุนสักตัวใน ตั้งราคาจากมาร์จิน
สูตรซ้อนเปลี่ยนต้นทุนที่ใส่เข้าไปในสูตรนั้น ถ้าสูตรลูกผิด ราคาของสูตรแม่ก็เป็นแค่ละครฉากหนึ่ง
คิดแบบเดียวกัน ต่างโต๊ะทำงาน
ปัดเป็นบาทกลมๆ ให้เห็นภาพ ร้านคุณจะไม่เหมือนนี้ เครื่องมือจึงมีไว้ให้ใช้
ร้านกาแฟ — ลาเต้เย็น สูตรลูก: น้ำกาแฟสกัดเย็นเข้มข้น 1 ลิตร หลังรวมเมล็ด + น้ำ + เวลา + ปริมาณที่ได้ สมมติว่าแก้วละ ฿12 สูตรแม่: น้ำกาแฟเข้มข้น + นม + น้ำแข็ง + แก้ว = ค่าวัตถุดิบ ฿28 นาทีที่บาร์ + ค่าเช่าที่หารมา → ต้นทุนจริง ฿45 ที่มาร์จิน 60%: ราคาขาย = 45 ÷ 0.40 = ฿113 คุณเก็บไว้ ฿68
ร้านดอกไม้ — ช่อดอกไม้เจ้าสาว สูตรลูก: กำใบเขียว ฿90 สูตรแม่: กำใบเขียว + กุหลาบ + กระดาษห่อ + ริบบิ้น + นาทีทำงาน = ต้นทุนจริง ฿420 ที่มาร์จิน 60%: ฿1,050 ถ้ายูคาลิปตัสแพงขึ้น ก็ขยับเฉพาะสินค้าที่ดึงกำนั้นไปใช้ ไม่ใช่ดอกเดี่ยวห่อกระดาษที่ไม่เคยใช้เลย
ขนมสัตว์เลี้ยง — บิสกิตหนึ่งถุง สูตรลูก: แป้งพื้นฐาน คิดต้นทุนต่อกิโล หลังรวมไก่สับ แป้ง และน้ำหนักที่หายระหว่างทำ สูตรแม่: ถุง 200 ก. + ซอง + ฉลาก ต้นทุนจริง ฿38 ที่มาร์จิน 60%: ฿95 ขนมฝึกที่ใช้แป้งตัวเดียวกัน จะได้ราคาไก่สับใหม่ไปเองอัตโนมัติ
เทียน — เทียนลาเวนเดอร์ในโถ สูตรลูก: ซอยแว็กซ์หลักที่หลอมเท (แว็กซ์ + ไส้เทียน + ส่วนของโถ) สมมติ ฿55 หลังหักเศษที่ตัดทิ้ง สูตรแม่: สูตรลูก + น้ำหอม + สติกเกอร์ฝา ต้นทุนจริง ฿72 ที่มาร์จิน 60%: ฿180 สามกลิ่น สูตรเทเดียว แว็กซ์ขึ้นราคา แก้ครั้งเดียว
จัดเลี้ยง — ถาดสำหรับ 20 ที่ สูตรลูก: น้ำเกรวี่ + เมนูถาด + สลัดกะหล่ำ สูตรแม่: สูตรลูกเหล่านั้น × จำนวนคน + ฟอยล์ + เวลาไปส่ง ต้นทุนจริงทั้งถาด ฿1,800 ต่อคน = ฿90 ที่มาร์จิน 60% ถาดนี้ขาย ฿4,500 หรือคนละ ฿225 ถ้าขายเป็นรายหัว อย่าตั้งราคาต่อหัวจากการเดา ให้คิดราคาจากหม้อก่อน แล้วค่อยหาร
ฟู้ดทรัก — หนึ่งจาน สูตรลูก: เนื้อตุ๋น + ผักดอง + ซอส สูตรแม่: ส่วนเหล่านั้น + ข้าว + กล่อง ต้นทุนจริง ฿42 ที่มาร์จิน 60%: ฿105 ค่าแผงไม่ได้อยู่ในจาน มันอยู่ในวันนั้น ใช้ วางแผนออกแผงตลาด ค่าเช่าโต๊ะจะได้ไม่กินสูตรซ้อนที่คุณเพิ่งคิดต้นทุนไว้
พิซซ่า ถ้าคุณขาย สูตรลูก: แผ่นแป้ง ฿22 ซอส ฿8 สูตรแม่: ฮาวายเอี้ยน + กล่อง → ค่าวัตถุดิบ ฿83 รวมค่าแรงและค่าใช้จ่ายร้านแล้ว ฿110 ที่มาร์จิน 60%: ฿275 แป้งขยับ แก้ที่แผ่นแป้งที่เดียว พิซซ่าทุกตัวที่ใช้แผ่นนั้นตามไปเอง
ถ้าคุณ “บวก 60%” แบบราคาเหนือต้นทุนกับพิซซ่า ฿110 นั้น: ป้ายราคา ฿176 เข้ากระเป๋า ฿66 นั่นคือ 37% ของบิล ไม่ใช่ 60% คำเดียวกันที่ตลาด คนละสัปดาห์ ลองเช็กตัวเลขไหนก็ได้ข้างบนใน มาร์จินและกำไร
ทำไมสูตรซ้อนเปลี่ยนตัวเลขบนป้าย
เมล็ดกาแฟขึ้น แว็กซ์ขึ้น ไก่สับขึ้น กุหลาบขึ้น น้ำปลาขึ้น
รายการแบบแบน: คุณต้องไล่หาทุกเครื่องดื่ม ทุกโถ ทุกถุง ทุกถาด แล้วก็ลืมไปสองการ์ด สองตัวนั้นยังขายด้วยต้นทุนของเดือนก่อน
สูตรซ้อน: แก้รายการสต็อกครั้งเดียว สูตรลูกขยับ สูตรแม่ทุกตัวที่ใช้สูตรลูกนั้นขยับตาม คุณดูราคาขายที่แนะนำใหม่ แล้วตัดสินใจ: ขึ้นราคาเมนู ลดของตกแต่ง หรือยอมรับสัปดาห์ที่บางลง
ใช้ ต้นทุนต่อหน่วยของสต็อก เมื่อราคาแพ็กหรือค่ารถเปลี่ยน ค่าส่งอยู่ที่แพ็ก ไม่ใช่ใน “เบ็ดเตล็ด” อ่าน ค่าส่งก็คือต้นทุนอาหาร ใช้ แปลงหน่วย เมื่อกระสอบเป็นกิโลกรัมแต่สูตรเป็นกรัม หรือเมื่อร้านดอกไม้ซื้อเป็นกำแต่การ์ดเป็นก้าน ใช้ ขยายสูตร เมื่อวันเสาร์ต้องทำ 40 จาน ไม่ใช่ 12
เปลี่ยนกำไรยังไง
กำไรไม่ใช่ “ขายได้เยอะ” กำไรคือเงินที่เหลือหลังจ่ายค่าสูตรซ้อนทั้งหมดแล้ว
เลิกนับซ้ำ และเลิกนับขาด เครื่องดื่มที่ต่างมี “เมล็ดกาแฟ + น้ำ” มักลืมว่าไซรัปงวดลง หรือนับนมสองครั้ง ช่อดอกไม้ที่ต่างใส่ใบรัสคัส ก็ลืมเศษที่ทิ้งตอนจัดเป็นกำ สูตรซ้อนให้ส่วนผสมแต่ละอย่างมีบ้านเดียว สูตรแม่แค่เพิ่มของที่เป็นส่วนเกิน
ของที่เตรียมไว้มีต้นทุน ของเตรียมที่เหลือจึงมีต้นทุนด้วย ไซรัปสองลิตร แผ่นพิซซ่าสิบสองแผ่น สลัดกะหล่ำหนึ่งถัง เนื้อตุ๋นหนึ่งหม้อ นั่นคือเงินในตู้เย็น ถ้าเสีย ก็คือต้นทุนอาหาร ไม่ใช่ “แค่ของเตรียม” สูตรลูกทำให้ของที่เหลือมองเห็นได้
ราคาขึ้น กระทบสินค้าที่ถูกตัว แว็กซ์ขึ้น 20% กระทบเทียนที่ใช้แว็กซ์หลัก ไม่ใช่สเปรย์ปรับอากาศที่ไม่เคยใช้ ใบเขียวแพงขึ้น กระทบงานเจ้าสาว ไม่ใช่ดอกเดี่ยว ไก่สับขึ้น กระทบขนมทุกตัวที่ดึงแป้งพื้นฐานไปใช้
เห็นว่าสูตรลูกตัวไหนกินบิลอยู่ ถ้าจานฟู้ดทรักต้นทุน ฿42 และ ฿24 ในนั้นคือเนื้อตุ๋น เนื้อตุ๋นคือคันโยก ไม่ใช่ผักดอง แก้ที่สูตรลูกหรือที่สต็อก อย่าบวก ฿15 ทุกจานมั่วๆ แล้วหวังว่าจะดีขึ้น
วันที่ทำหลายล็อตก็ใช้หลักเดียวกัน วัตถุดิบเพิ่มตามทุกล็อต แต่ค่าแรงไม่ได้เพิ่มตามเสมอ น้ำเกรวี่ที่ทำวันอาทิตย์ไว้ใช้ทั้งสัปดาห์ ถูกกว่าต่อช้อนเมื่อเทียบกับทำทีละถาด หลายล็อต มีไว้สำหรับเรื่องนี้
ฟู้ดทรักหรือร้านป๊อปอัปวันหยุดมีค่าโต๊ะ ค่าน้ำมัน และของที่ขายไม่หมดเพิ่มมา นั่นคือต้นทุนของวัน ไม่ใช่บรรทัดในสูตร ใช้ วางแผนออกแผงตลาด ก่อน แล้วค่อยคิดสูตรซ้อนให้ตรงไปตรงมา
ค่าส่งของให้ลูกค้าก็แยกแบบเดียวกัน ค่าส่ง คิดจากระยะทาง ค่าน้ำมัน ค่าเวลาคุณ และค่าสึกหรอของรถนิดหน่อย อย่าซ่อนค่ารถไว้ในกุหลาบหรือในฟอยล์ห่อถาด
เวลาตกแต่งไม่ใช่เวลาผสม บิสกิตแต่งหน้าหรือเค้กงานฉลองอาจใช้สูตรลูกราคาถูก แต่ยังแพงเพราะชั่วโมงที่ทำเพิ่มข้างบน นี่คือสิ่งที่ ขนมแต่งหน้า และ เค้กงานฉลอง มีไว้ให้ ช่อดอกไม้ดัดลวดของร้านดอกไม้ กับการแล่เนื้อหน้างานของคนจัดเลี้ยง ก็หน้าตาเดียวกัน: สูตรลูกถูก นาทีทำงานแพง
ตั้งราคาสินค้าที่ใช้สูตรซ้อน
ทำครั้งเดียวกับชิ้นส่วนที่คุณเตรียมไว้ก่อน แล้วค่อยตั้งราคาของที่ขาย ทำตามลำดับนี้เสมอ
1. คิดต้นทุนถึงร้านของสต็อก
ทุกกระสอบ ถัง ก้าน ก้อนแว็กซ์ กล่องไก่สับ และม้วนริบบิ้น ต้องมีราคาแพ็กและค่าส่ง ค่ารถเป็นของแพ็กนั้น
เครื่องมือ: ต้นทุนต่อหน่วยของสต็อก · บทความ: ค่าส่งก็คือต้นทุนอาหาร
2. คิดต้นทุนสูตรลูก
ไซรัป น้ำกาแฟเข้มข้น กำใบเขียว แว็กซ์หลัก แป้งขนมสัตว์เลี้ยง น้ำเกรวี่ สลัดกะหล่ำ ซอส ใส่ปริมาณที่ได้จริงด้วย ไซรัปที่เคี่ยวงวดแล้วไม่เท่ากับจำนวนลิตรตอนเริ่ม สบู่ที่บ่มแล้วไม่เท่ากับน้ำหนักตอนเท ดอกไม้ที่ตัดแต่งแล้วไม่เท่ากับจำนวนก้านที่ซื้อส่งมา นาทีที่เป็นของการผสม ให้อยู่กับสูตรผสม
เครื่องมือ: เครื่องคิดต้นทุน
3. ประกอบสูตรแม่
สินค้าบนเมนู = สูตรลูก + สต็อกที่เพิ่ม + บรรจุภัณฑ์
ในกำไรดี KamraiDee: สูตร → ใช้สูตรอื่น → จำนวนเป็นรอบหรือเป็นส่วน
ถ้ายังไม่มีบัญชี: ใช้ เครื่องคิดต้นทุน ได้เหมือนเดิม ใส่ต้นทุนต่อส่วนของสูตรลูกเป็นหนึ่งบรรทัด (“น้ำกาแฟสกัดเย็น 1 แก้ว ฿12”)
4. ใส่ค่าแรงและค่าใช้จ่ายร้านที่เป็นของสินค้านั้น
เวลาที่บาร์ไม่ใช่เวลาชงสกัด การดัดลวดกุหลาบไม่ใช่การหั่นใบเขียว การเทน้ำหอมไม่ใช่การหลอมแว็กซ์ การจัดถาดลงกล่องไม่ใช่การเคี่ยวเกรวี่ ใส่นาทีงานเก็บท้ายไว้ที่สูตรแม่
5. เลือกมาร์จิน แล้วดูราคาขาย
อย่าเลือกตัวเลขที่ดูเหมือนแผงข้างๆ ให้เลือกส่วนที่คุณต้องเก็บไว้
เครื่องมือ: ตั้งราคาจากมาร์จิน · มาร์จินและกำไร · บทความ: มาร์จิน ไม่ใช่ราคาเหนือต้นทุน
ค่าเริ่มต้นของกำไรดี KamraiDee คือมาร์จิน 60% หน้าตั้งค่าเก็บเป็นมาร์จิน สูงสุด 90% ใส่ทศนิยมได้หนึ่งตำแหน่ง (54.5) ต้นทุน ฿45 อยากเก็บ 60% → ป้ายราคา ฿113 ไม่ใช่ ฿72
6. ขยายตามจำนวนของวันนั้น ไม่ใช่ตามการเดา
ลาเต้ 40 แก้ว ไม่ใช่ “ลาเต้ × 40 ในหัว” ช่อดอกไม้ 15 ช่อไม่ใช่ความหวัง จานฟู้ดทรัก 80 จาน ไม่ใช่จานแรก × 80 แบบไม่มีของเสีย ขยายสูตร แล้วสูตรซ้อนจะขยายตามไปด้วย
เครื่องมือ: ขยายสูตร
7. เอาสินค้าขึ้นเมนู
ในแอป สูตรแม่จะกลายเป็นสินค้าที่มีราคา มีรูป มีบรรทัดในออเดอร์ สูตรซ้อนอยู่ข้างใต้ เปลี่ยนราคาเมล็ดกาแฟวันจันทร์ เครื่องดื่มวันอังคารก็รู้ต้นทุนใหม่แล้ว
เครื่องมือสาธารณะใช้ฟรี คิดเป็นเงินบาท ไม่ต้องล็อกอิน คิดแบบเดียวกับสมุดกำไร แต่ไม่บันทึกสูตรของคุณ ถ้าอยากให้สูตรซ้อนอยู่ถาวร ทั้งสต็อก ปริมาณที่ได้ ฉลาก รายการเบิกของ และออเดอร์ นั่นคืองานของแอป สมัครฟรี
อะไรควรซ้อน อะไรปล่อยแบนไว้
ซ้อนเมื่อคุณทำเตรียมไว้ก่อนและใช้ซ้ำ
| ร้าน | สูตรลูกที่ดี | สูตรแม่ที่ดึงไปใช้ |
|---|---|---|
| ร้านกาแฟ | ไซรัป น้ำกาแฟสกัดเย็น เอสเปรสโซช็อต | ลาเต้เย็น มอคค่า โซดามะนาวขุ่น |
| ร้านดอกไม้ | กำใบเขียว ฐานดอกไม้ติดอก | ช่อดอกไม้เจ้าสาว แจกันตั้งโต๊ะ พวงหรีด |
| ขนมสัตว์เลี้ยง | แป้งพื้นฐาน ไก่สับผสม | ถุงบิสกิต ขนมรูปกระดูก ขนมฝึก |
| เทียน / สบู่ | แว็กซ์หลัก น้ำมันผสม | แต่ละกลิ่นและแต่ละขนาด |
| จัดเลี้ยง | น้ำเกรวี่ สลัดกะหล่ำ เมนูถาด ชิลลี่ | ชุดเมนู กล่องส่งถึงงาน บอร์ดอาหารว่าง |
| ฟู้ดทรัก | เนื้อตุ๋น ผักดอง ซอส สลัดกะหล่ำ | จานที่ยื่นออกทางหน้าต่าง |
| ครัว / ร้านของว่าง | แป้งโด ซอส กานาช | พิซซ่า ชิ้นแบ่งขาย ชุดในกล่อง |
ปล่อยแบนไว้ ถ้าเป็นของตกแต่งครั้งเดียวที่คุณจะไม่ผสมซ้ำอีก ใบโหระพาเพิ่มบนพิซซ่าถาดเดียวในเดือนกรกฎาคม คือบรรทัดสต็อกในสูตรแม่ตัวนั้น ไม่ใช่สูตรลูก
ถ้าสูตรลูกถูกใช้แค่ครั้งเดียว มันก็ไม่ใช่สูตรลูก การซ้อนสูตรมีไว้สำหรับการใช้ซ้ำ
สองชั้นก็พอสำหรับร้านเล็กเกือบทุกร้าน: สูตรลูก → สูตรแม่ จะซ้อนลึกกว่านั้นก็ได้ (หัวเชื้อ → แป้งโด → พิซซ่า หรือ ชงสกัด → น้ำกาแฟเข้มข้น → เครื่องดื่ม) ถ้าคุณทำงานแบบนั้นอยู่แล้ว อย่าสร้างแผนผังตระกูลเพื่อความภูมิใจ สร้างเพื่อของสองอย่างที่คุณทำเป็นล็อตอยู่แล้ว
ความผิดพลาดที่ฆ่ามาร์จิน
พิมพ์แว็กซ์ตัวเดียวกันลงในเทียนสี่แบบ วันแรกรู้สึกเร็วกว่า แต่วันที่สามสิบ เมื่อราคาก้อนแว็กซ์เปลี่ยน แล้วคุณแก้ไปสามในสี่ โถที่ลืมก็ยังขายด้วยต้นทุนของเดือนก่อน
ความผิดพลาดที่สองคือ ใส่นาทีผสมไว้ทั้งที่สูตรลูกและสูตรแม่ หรือไม่ใส่ที่ไหนเลย ตัดสินใจให้ชัด นาทีทำไซรัปอยู่ที่ไซรัป นาทีที่บาร์อยู่ที่ลาเต้ นาทีหั่นอยู่ที่กำใบเขียว นาทีดัดลวดอยู่ที่ช่อดอกไม้
ความผิดพลาดที่สามคือราคาเหนือต้นทุน ต้นทุน × 1.5 ไม่ใช่กำไร 50% เครื่องมือจะไม่ยอมให้คุณแกล้งทำเป็นว่าใช่
ทำสัปดาห์นี้
- จดของสองอย่างที่คุณทำเตรียมไว้ก่อนอยู่แล้ว ไม่ว่าร้านคุณจะเป็นร้านอะไร
- คิดต้นทุนแต่ละอย่างใน เครื่องคิดต้นทุน ราคาแพ็ก + ค่าส่ง + ที่ใช้ไป + นาทีทำงาน + ปริมาณที่ได้
- คิดต้นทุนเมนูหนึ่งตัวที่ใช้ของสองอย่างนั้น ใส่ต้นทุนสูตรลูกเป็นบรรทัด แล้วเพิ่มเฉพาะสต็อกที่เป็นส่วนเกิน
- ใส่ต้นทุนจริงนั้นลงใน ตั้งราคาจากมาร์จิน ดูราคาขาย
- เทียบกับราคาที่ขายอยู่ตอนนี้ ถ้าต่ำกว่า สูตรซ้อนเพิ่งเจอรูรั่วให้คุณ
- ถ้าอยากให้สูตรซ้อนอัปเดตเองครั้งหน้าที่เมล็ดกาแฟ แว็กซ์ ไก่สับ หรือกุหลาบขยับ: สมัครฟรี ในแอป บรรทัดนี้ชื่อว่า “ใช้สูตรอื่น”
รู้ต้นทุนจริง เก็บกำไรไว้ได้